Religia chrześcijańska i polityka cesarska pod rządami Konstantyna Wielkiego i Konstancjusza II

Artykuł przedstawia spory teologiczne, które powstały po ustaleniach dogmatycznych dokonanych na pierwszym powszechnym Soborze Nicejskim w Azji Mniejszej w 325 r. Omawia okres od zakończenia tego soboru do śmierci cesarza Konstancjusza II w 361 r. Pierwsza część ukazuje politykę religijną cesarza Konstantyna Wielkiego, wspierającą dogmatyczne postanowienia Soboru Nicejskiego. Kolejna część przedstawia spory teologiczne za panowania cesarza Konstancjusza II, które zostały przypieczętowane podwójnym synodem zwołanym przez niego w Rimini i Seleucji w 359 r. Polityka cesarska, która zdominowała wszystkie dyskusje teologiczne w badanym okresie, doprowadziła do narzucenia herezji ariańskiej praktycznie całemu imperium.