Pewność, niepewność poznawania rzeczywistości i tajemnica Odkupienia. O poetyckiej medytacji Karola Wojtyły „Odkupienie szuka Twego kształtu, by wejść w niepokój wszystkich ludzi”

Artykuł stanowi interpretację poetyckiej medytacji Karola Wojtyły „Odkupienie szuka Twego kształtu, by wejść w niepokój wszystkich ludzi” z 1978 roku. Utwór, powiązany z encykliką „Redemptor hominis”, składa się z czterech części: „Weronika”, „Siostra”, „Imię”s oraz wiersza tytułowego. Autorka analizuje tekst w wymiarze dosłownym i duchowym (alegorycznym, moralnym, anagogicznym), wskazując na temat niepewności oraz pewności poznawania rzeczywistości widzialnej i nadprzyrodzonej. Przywołana postać Weroniki staje się świadkiem męki Chrystusa i duchową „siostrą” podmiotu lirycznego. Przez swój miłosierny uczynek otarcia Twarzy Skazańca oraz wewnętrzne „zapatrzenie” w prawdę, staje się depozytariuszką tajemnicy Odkupienia. Tekst ukazano w kontekście tradycji apokryficznej, teologii św. Augustyna oraz dzieł sztuki (F. Mochi, J. Mehoffer, H. Memling).