Miłosierdzie Boże wobec osób chorych i umierających w „Dzienniczku” św. Faustyny

Niniejszy rozdział omawia problematykę Bożego miłosierdzia wobec cierpiących i umierających w „Dzienniczku” s. Faustyny. Miłosierdzie to sposób, w jaki Bóg okazuje człowiekowi miłość. Każdy człowiek potrzebuje miłosierdzia Bożego w życiu, a zwłaszcza w godzinie śmierci. Jest ono dostępne zwłaszcza w sakramentach: pokuty, namaszczenia chorych i Eucharystii. Towarzyszenie osobom cierpiącym i umierającym jest powinnością każdego chrześcijanina. Dla św. Faustyny najważniejszą formą pomocy śmiertelnie chorym stało się towarzyszenie przez modlitwę. Pan Jezus dał jej narzędzie do świadczenia miłosierdzia, a jest nim Koronka do Miłosierdzia Bożego. Obietnica pomocy konającym wiąże się także z kultem obrazu Jezusa Miłosiernego z napisem „Jezu, ufam Tobie” oraz z godziną miłosierdzia. Miłosierdziem Bożym są objęci wszyscy z wyjątkiem tych, którzy odrzucają łaskę Bożą. Na zawsze z Chrystusem żyją ci, którzy umierają w łasce i przyjaźni z Bogiem oraz są doskonale oczyszczeni.