Piękno przyrody jako estetyczne i etyczne wyzwanie współczesności

Zagadnienie piękna przyrody we współczesnym dyskursie filozoficzno-estetycznym wydaje się zadziwiająco marginalizowane. Problematyka estetycznego oddziaływania tego aspektu ludzkiej rzeczywistości ogranicza się w najlepszym razie do konfrontacji z szeregiem zjawisk w obrębie sztuki, a w refleksji o orientacji ekologicznej jest często w ogóle nierozwijana. Rozważania poświęcone tej problematyce nie sprowadzają się jedynie do refleksji nad różnorodnością piękna w świecie. Nowe wyzwania, które wskazują na konieczność współczesnej rehabilitacji estetyki przyrody, wymagają ponownego zdefiniowania relacji człowieka do natury. Ekologiczna estetyka przyrody, proponowana przez niektórych filozofów, ujmuje człowieka jako ucieleśnioną świadomość zanurzoną w przyrodzie i może stanowić pomocne narzędzie w określeniu miejsca człowieka w nieustannie zmieniającym się świecie.