Edward Kopeć

Rozdział przedstawia Edwarda Kopcia jako jednego z najważniejszych twórców współczesnej polskiej teologii fundamentalnej i reprezentanta środowiska lubelskiego. Jego refleksja stanowiła próbę odejścia od wyłącznie intelektualistycznego modelu apologetyki na rzecz bardziej personalistycznego ujęcia Objawienia i wiary. Kopeć podkreślał znaczenie harmonii wiary i rozumu oraz uwzględniał egzystencjalny wymiar decyzji człowieka wobec Objawienia. Szczególne miejsce w jego dorobku zajmuje problematyka zmartwychwstania Chrystusa, analizowanego jednocześnie jako wydarzenie historyczne, teologiczne i egzystencjalne. Rozdział ukazuje jego twórczość jako ważny etap przejścia od klasycznej apologetyki do nowoczesnej teologii fundamentalnej w Polsce.