Historia rozwoju metod teologii

Monografia naukowa Andrzeja A. Napiórkowskiego OSPPE pt. Historia rozwoju metod teologii podejmuje problem historycznego kształtowania się metod badawczych stosowanych w refleksji teologicznej od początków chrześcijaństwa po współczesność. Celem publikacji jest wypełnienie luki w polskiej i europejskiej literaturze teologicznej poprzez całościowe ukazanie ewolucji sposobów interpretacji Objawienia judeochrześcijańskiego oraz działania Boga w historii, Kościele i ludzkim doświadczeniu wiary. Zastosowana metodologia ma charakter historyczno-teologiczny, hermeneutyczny i krytyczny: autor rekonstruuje kolejne modele badawcze, analizuje ich uwarunkowania kulturowe, filozoficzne i eklezjalne oraz uwzględnia tradycję katolicką, prawosławną i ewangelicką. Najważniejsze wyniki badań ukazują pluralizm metod teologicznych, ich zależność od kontekstu epoki oraz napięcie między racjonalnością akademicką, wiernością dogmatowi, życiem liturgicznym, doświadczeniem mistycznym i potrzebą komunikatywności wiary. Publikacja wskazuje, że współczesna teologia nie może ograniczać się ani do pozytywistycznego modelu naukowości, ani do statycznego powtarzania formuł doktrynalnych. Wnioskiem monografii jest postulat nowej, integralnej metodologii teologicznej, zakorzenionej w Piśmie Świętym i Tradycji, otwartej na hermeneutykę, interdyscyplinarność, kontekst kulturowy oraz eklezjalny wymiar wiary.