Wiara, teologia i polityka. Studia z teologii politycznej. Część 2

Teolog jest powołany do mówienia o Bogu, ale także o wszystkim, o ile odnosi się do Boga (sub ratione Deitatis). Teologia jest i musi pozostać w najwyższym stopniu zaangażowaną w sprawy doczesne, to znaczy w to, co dzieje się wokół Kościoła i wokół wierzących, gdyż chodzi w tym wszystkim ostatecznie o sprawę Boga, a przede wszystkim o Jego prymat. Teologia nie uprawia polityki w sensie opowiadania się za taką czy inną partią polityczną, tak jak nie robi tego Ewangelia, ani nie powinien robić tego Kościół instytucjonalny. Uprawia ona politykę w sensie namysłu krytycznego nad rzeczywi­stością polityczną i jej poszczególnymi przejawami, i pozostaje to jej niewątpliwą kompetencją.
Jeśli jesteśmy teologami katolickimi, to mamy zabiegać o zapew­nienie należnego miejsca Bogu w życiu społecznym, publicznym i politycznym, bo te dziedziny życia także do Niego należą i są pod­porządkowane Jego prawu. Chodzi w tym wszystkim także o wiarę, która prowadzi do zbawienia.