Podróżować – doświadczać – rozumieć, czyli ks. prof. Macieja Ostrowskiego teologii pastoralnej metoda własna

Współczesna humanistyka uwzględnia wartość zaangażowanego, pierwszoosobowego, a nie tylko trzecioosobowego, czy obiektywnego punktu widzenia. Można uznać wiarę religijną za specyficznie religijny, pierwszoosobowy punkt widzenia. Zgodnie z tą perspektywą główne twierdzenie artykułu stanowi, że Ks. Prof. Maciej Ostrowski rozwija teologię rzeczywiście pierwszoosobową, tzn. świadomie i metodologicznie ważnie praktykowaną z głębi osobistej wiary religijnej, a zarazem wolną od subiektywizmu. Aby to uzasadnić, zwraca się szczególną uwagę na oryginalne wątki dopuszczone przez teologię Ks. Prof. Ostrowskiego w triadzie „patrz-oceniaj-działaj”, nazywając je własną metodą  pastoralną. W pierwszej i drugiej części argumentuje się, że metoda ta prowadzi od podróżowania, które jest pielgrzymowaniem, stanowiącym dynamizację metodologicznego dezyderatu widzenia, do doświadczania, a to dopiero do rozumienia. Jak podróżowanie i pielgrzymowanie dynamizują aspekt widzenia, tak doświadczenie i rozumienie poszerzają perspektywę metody pastoralnej, umieszczając standardową regułę metodologiczną zalecającą ocenianie w szerszej, biblijnie osadzonej perspektywie. W trzeciej części artykułu zaproponowano kryterium różnicujące, zwane „testem egzystencjalnym”, które stanowi rozszerzenie dezyderatu działania. Według niego albo teolog staje się teologią, której jest
autorem, zintegrowaną z wiarą, albo dany zbiór idei jest fałszywy. Stosując to kryterium do konkretnych przykładów z teologii Ks. Prof. Ostrowskiego, pokazujemy, że jego stanowisko przechodzi wskazany test, stanowiąc tym samym oryginalny wkład w teologię i praktykę życiową.