Konstanty Józef Michalski

Rozdział rekonstruuje apologetyczny wymiar myśli Konstantego Józefa Michalskiego, którego podstawowym punktem odniesienia pozostawały tomizm i szeroko rozumiana filozofia chrześcijańska. Jego refleksja nie tworzyła klasycznego systemu apologetycznego, lecz podejmowała zasadnicze pytania dotyczące relacji wiary i rozumu, natury człowieka, sensu historii i roli chrześcijaństwa w kulturze. Michalski podkreślał duchową godność osoby, znaczenie miłości oraz harmonijną relację natury i łaski. W obliczu totalitaryzmów, przemocy i kryzysu kultury tradycja chrześcijańska stawała się dla niego narzędziem diagnozy nowoczesności i obrony integralnego humanizmu. Rozdział pokazuje tym samym, że jego dorobek ma wyraźny wymiar apologetyczny, choć wykracza poza klasyczne schematy obrony religii.