Postulat dialogicznej koncepcji człowieka. Polemika Leszka Kuca z Karolem Wojtyłą

Celem rozdziału jest próba rekonstrukcji polemiki, która na początku lat 70. XX wieku toczyła się między Leszkiem Kucem a Karolem Wojtyłą, oraz zbadanie późniejszych implikacji tej dyskusji dla kształtowania się filozoficznego myślenia Wojtyły o człowieku, zwłaszcza w odniesieniu do zagadnienia intersubiektywności. Kuc w swojej dyskusji z Wojtyłą postuluje dialogiczną koncepcję człowieka-osoby: „Człowiek to najpierw ktoś inny, a dopiero potem ja sam”. Wojtyła, mimo że uznał postulat Kuca za jeden z najważniejszych głosów w dyskusji, ostatecznie po przemyśleniu argumentów swego adwersarza pozostał przy wcześniejszym stanowisku, podkreślając prymat podmiotowości nad intersubiektywnością. Polemiczne stanowisko Kuca zostało jednak włączone do kolejnych wydań Osoby i czynu, a odpowiedź Wojtyły została doprecyzowana w jego późniejszych pracach antropologicznych.