Zasada zrównoważonego rozwoju. Perspektywa społeczno‑etyczna

Rozwój ludzkości, a tym bardziej ta jego determinanta, którą określa się jako „zrównoważenie”, posiadają zarówno charakter ukonkretnienia, jak i ogólno-genetycznego wyłaniania się z potrzeb społeczności i jednostek, niezalenie od ich czasu i zajmowanej przestrzeni. Niniejsza publikacja jest doskonałym tego exemplum potwierdzającą ową swoistą zdolność do łączenia obu obszarów społecznych manifestacji jak i zagadnień poddających się naukowej eksploracji. Ludzkość – w całkiem jej ogólnym jak i konkretnym rozumieniu – ma silnie zakorzenioną potrzebę rozwojową. Ma ją także wpisaną genetycznie w strukturę i naturę społeczną. Idea rozwoju zrównoważonego znalazła tak silnie i kompetentnie zrealizowaną postać, jaką czytelnik otrzymuje w postaci niniejszej publikacji, lokującej się w obszarach nauk społecznych, z jej aksjonormatywnym wychyleniem w postaci wyłonionej zasady etyczno-społecznej.