Wieki od XVII do XIX

Rozdział przedstawia przemiany europejskiego chrześcijaństwa od utrwalenia podziałów konfesyjnych w XVII wieku po konfrontację Kościoła z nowoczesnością w wieku XIX. Analizuje wpływ oświecenia, racjonalizmu, deizmu i rozwoju nauk przyrodniczych na tradycyjne rozumienie Objawienia, religii i autorytetu Kościoła. Szczególne znaczenie miały przemiany filozoficzne związane z Kantem, idealizmem niemieckim, Feuerbachem i Marksem, które stawiały teologii nowe pytania dotyczące możliwości poznania Boga i miejsca religii w kulturze. W odpowiedzi na te wyzwania rozwijała się apologetyka katolicka i neoscholastyka, podejmujące próbę racjonalnej obrony wiary. Rozdział ukazuje ten okres jako etap stopniowego przeformułowywania relacji między Kościołem, nauką, filozofią i nowoczesnym społeczeństwem.