Paradoksy osoby jako antropologiczne wyzwanie

Rozdział podnosi kwestię specyfiki człowieka jako bytu, w którego istnieniu i działaniu zachodzi wiele różnorodnych paradoksów. Podatność człowieka na paradoksy jest widoczna w sferze poznania, moralności, sztuki i wytwórczości oraz w religii. Wśród tych paradoksów, na które natrafia człowiek, są także paradoksy osoby: bycie i stawanie się osobą, bytowa nieprzekazywalność i intencjonalna komunikowalność, bycie częścią i całością, poznawcza otwartość i ukrycie osoby. Według autora paradoksy te nie dają się zredukować do błędów myślenia, języka czy poznania. Ponieważ nie można ich usunąć, korzystając z narzędzi logiczno-metodologicznych, stanowią one dla filozofii antropologiczne wyzwanie.