Przyjęcie daru powołania. Nawrócenie, wierność, posłuszeństwo

Każdy ochrzczony może i powinien odpowiadać na dar swojego życiowego powołania, czyniąc to ze świadomością, że zdąża do wiecznego zbawienia. Każdy jest powołany, aby z Jezusową łaską współpracować pamiętając, że jest ona znakiem przymierza za­wartego z Bogiem Trójjedynym. Jest to przymierze miłości, które – jeśli powołany do końca w nim wytrwa – wprowadza go do życia wiecznego, do szczęścia komunii miłości z Bogiem i z wszystkim zbawionymi: „Ani oko nie widziało, ani ucho nie słyszało, ani ser­ce człowieka nie zdołało pojąć, jak wielkie rzeczy przygotował Bóg tym, którzy Go miłują” (1 Kor 2,9).