O filozofii Karola Wojtyły i nauczaniu Jana Pawła II w kontekście ochrony osoby i wspólnoty

Celem niniejszej książki jest przypomnienie personalistycznej antropologii św. Jana Pawła II, nieśmiało zrekonstruowanej w oparciu o Jego filozofię, precyzyjnie budowaną przez Niego, jeszcze jako Karola Wojtyłę, a następnie upowszechnianą w Jego nauczaniu papieskim. To upowszechnianie kierowane było do serc i umysłów ludzi współczesnych w celu odkrycia w sobie owego potencjału osobowego, zwłaszcza w dobie apoteozy indywidualizmu. Tekst książki powstawał w postaci mniejszych całości pod koniec lat 90. XX wieku i w pierwszych latach wieku XXI. Mimo upływu czasu nie stracił na aktualności, ale to wyłącznie dzięki autentycznej posłudze myślenia św. Jana Pawła II, która promieniuje tak silnie swym dziełem, że jest w stanie przywrócić współczesnemu człowiekowi jego ontyczną osobowość, spokrewnioną z osobą Boską, nie zaś – jak w tych najbardziej radykalnych projektach posthumanistów, mamić go wcieleniem się w byt nadprzyrodzony.