Muzyczne okno na świat. Magazyn „Non Stop” (1972–1990)

Monografia „Muzyczne okno na świat. Magazyn «Non Stop»” opowiada historię legendarnego miesięcznika wydawanego w latach 1972–1990 jako dodatek do „Tygodnika Demokratycznego”, który odegrał wyjątkową rolę w polskiej kulturze muzycznej, stając się swoistym barometrem epoki PRL oraz okresu transformacji ustrojowej. Publikacja prezentuje pismo jako medium czujnie odzwierciedlające przemiany społeczne, polityczne i kulturowe, a zarazem jako kluczową przestrzeń rozwoju nowoczesnego dziennikarstwa muzycznego. Szczególny nacisk położono na analizę gatunków dziennikarskich, takich jak recenzje, wywiady, felietony czy reportaże, które kształtowały sposób opowiadania o muzyce. „Non Stop” ukazany zostaje jako laboratorium form, w którym estetyka tekstu była równie istotna jak jego treść. Dzięki analizie pełnego zasobu – 217 wydań magazynu, dokumentów archiwalnych z Archiwum Akt Nowych (w tym akt cenzury) oraz wywiadów pogłębionych z redaktorami i współpracownikami magazynu – praca odsłania kulisy negocjowania granic wolności słowa i strategii przybliżania czytelnikom zachodnich trendów muzycznych. Wnioski z badań wskazują, że „Non Stop” zajmował pozycję pomostową między oficjalną prasą specjalistyczną a oddolnymi fanzinami, łącząc pluralistyczną treść (od rocka i jazzu po heavy metal) z funkcjami edukacyjną i wspólnototwórczą. Magazyn pełnił funkcję przewodnika po globalnej kulturze w warunkach izolacji informacyjnej, stając się medium pokoleniowym kształtującym tożsamość młodzieży i budującym kapitał kulturowy pod wolną prasę po 1989 roku. Publikacja łączy perspektywy medioznawczą, historyczną i kulturoznawczą, pozostając przystępną również dla czytelników spoza środowiska akademickiego.