Karol Antoni Niedziałkowski

Rozdział przedstawia Karola Antoniego Niedziałkowskiego jako wyrazistego przedstawiciela polskiej apologetyki przełomu wieków XIX i XX. Punktem wyjścia jego refleksji była krytyczna diagnoza nowoczesności, której różne nurty – między innymi materializm, pozytywizm, radykalny liberalizm i sekularyzm – ujmował jako formy neopogaństwa. Niedziałkowski bronił chrześcijańskiej koncepcji człowieka, kultury i społeczeństwa, wskazując na religijne i moralne konsekwencje odrzucenia chrześcijańskiego obrazu rzeczywistości. Jego twórczość łączyła formę traktatu naukowego z publicystyką, polemiką, metaforą i przykładami zaczerpniętymi z codziennego życia. Rozdział ukazuje jego apologetykę jako szeroki projekt obrony chrześcijańskiej kultury wobec procesów modernizacyjnych.