Benedykt Hesse z Krakowa

Rozdział analizuje dorobek Benedykta Hessego z Krakowa jako jednego z najważniejszych przedstawicieli polskiej scholastyki XV wieku. Jego twórczość charakteryzuje rozległe wykorzystanie egzegezy biblijnej, tradycji patrystycznej i argumentacji scholastycznej. Szczególnie istotne miejsce zajmują problemy eklezjologiczne związane z husytyzmem, moralną kondycją duchowieństwa oraz relacją między władzą papieską a soborową. Hesse rozwijał również zagadnienia antropologiczne i mariologiczne, broniąc harmonii natury i łaski oraz wartości teologii jako uporządkowanej wiedzy. Jego konsekwentne stanowisko koncyliarystyczne ukazuje silne związki krakowskiego środowiska akademickiego z najważniejszymi sporami eklezjologicznymi późnego średniowiecza.